• Aktualności
• Projekty
• Organizacje pozarządowe
• Firmy
• BIP
• Kontakt

Rzemień

RZEMIEŃ

     Za protoplastę wsi o nazwie Rzemień, należy uznać niewielką wzmiankowaną w 1536r., osadę Grodzą. W powstałej obok wieży osadzie, mieszkało sześciu zagrodników. Rejestry poborowe z 1581 i z 1591 r., wymieniają wieś Rzemień w parafii Rzochów. Wzmiankowane jest Zazamcze.

     Grodza, Zazamcze i Rzemień, położone obok zamku, z czasem stały się jedną wioską. Wieś położona na szlaku, prowadzącym od Sandomierza do Karpat i na Węgry, od którego w pobliżu Rzemienia ( XVI w.) odłączał się szlak handlowy - "gościniec na Ruś". Przez szereg stuleci, podmokłe tereny wokół Rzemienia nie sprzyjały osadnictwu. Lokowanie wsi na bagnistym terenie sprawiało trudności, jednak osada rozwijała się i w 1616r. była już zorganizowaną wsią. W 1629r., wieś miała 8 zagrodników, młyn i tartak. Wieś dzieliła losy warowni.

     Pierwszych lekcji w Rzemieniu udzielał umiejący pisać, czytać i rachować, gospodarz niejaki - Baran. Chętne dzieci uczył w domu. Według współczesnych relacji, było to w 1907r. Od 1910r. dzieci uczyły się w zamku Szaszkiewiczów. Od 1913r. funkcjonowała w Rzemieniu szkoła podstawowa (elementarna), a pierwszym nauczycielem był Konstanty Popiel z Rzochowa. Lekcje prowadzono w zamku Szaszkiewiczów. Popiel umiał grać na skrzypcach. W szkole organizował różne przedstawienia i imprezy. Do dziś życzliwie wspominany przez starszych mieszkańców. W 1923r. przystąpiono do budowy szkoły w Rzemieniu. Gospodarze, przy pomocy Szaszkiewiczów, założyli "Kółko Rolnicze" i wybudowali dom, w którym był sklep i sala szkolna. Na budowę nowej szkoły i Straży Pożarnej, Szaszkiewiczowie ofiarowali pole i drewno. Dwór przez długie lata patronował tym instytucjom, wspomagając je finansowo. Hrabina Szaszkiewiczowa była założycielką Koła Gospodyń Wiejskich. Uczestniczyła w zebraniach, organizowała kursy przetworów, uprawy lnu i konopi, uprawy ogródków warzywnych, sadownictwa i hodowli drobiu. Na zebrania przynosiła czasopisma (np. "Bluszcz"). Wspólnie organizowano "Opłatek", '"Święcone'" i "Jasełka". Organizowano przedstawienia teatralne. W 1944r. cały inwentarz szkolny zgromadzony w dawnej siedzibie gminy w Przecławiu, uległ zniszczeniu.
     Przez wioskę przepływa rzeczka Ruda, która rozpoczyna się w zespole leśnym Węgliska. Do niej dołącza Kanał Grądzki. W źródlanych wodach tej niewielkiej rzeczki spotykano pstrągi. Na terenie wioski znajduje się kilkanaście kapliczek i krzyży przydrożnych jeszcze z XIX w., stawionych zazwyczaj na szczególne intencje. Nie znane są okoliczności powstania najstarszych kapliczek.

Przecław powstał dzięki inicjatywie osadniczej rycerstwa, jako centrum handlowe wymiany towarowej na terenach intensywnie kolonizowanej Puszczy Sandomierskiej. Tędy biegł dawny szlak kupiecki z Węgier do Sandomierza i dalej, zanim po opadnięciu rozlewisk Wisłoki powstał trakt na wschodnim, nizinnym brzegu rzeki. Istniejąca już w XII wieku osada, w 1325r, za czasów panowania króla Władysława Łokietka, wzmiankowana jest jako "Przezlawe", w 1461 r jako "Przeczsław, w 1627r "Przeczlaw", a w połowie XIXw "Przesław".

     W 1947r. do Rzemienia, z Babicy k. Rzeszowa, przeniesiono żeńskie Liceum Gospodarstwa Wiejskiego, które po różnych przeobrażeniach w 1979r. przekształcono w Zespół Szkół Rolniczych, od 1997r. im prof. dr. Władysława Szafera. Władysław Szafer w swej pracy "Wspomnienia przyrodnika" pisze: Pierwszymi moimi odkryciami florystycznymi było znalezienie Drosera intermedia pod Kolbuszową, oraz paproci Osmunda regalis wśród skupienia łochyni w Rzemieniu, a także resztek flory stepowej na Cyranowskiej górze".